Bułgarskie monastyry
Największym zespołem klasztornym w Bułgarii jest Riłski Monastyr. Jest to symbol wiary prawosławnej, siły narodu oraz tradycji i kultury bułgarskiej. Stanowił on duchową stolicę kraju podczas wielowiekowej niewoli narodu Bułgarskiego.Położony jest w widłach rzek Druszlawicy i Riłskiej na wysokości 1147 m.n.p.m. Założony został przez eremita Iwana słynnego cudotwórcy i uzdrowiciela w roku 927. zespół klasztorny na przełomie wielu wieków przechodził wiele zmian. Był odbudowany i rozbudowywany a jego wartość wzrosła kiedy sprowadzono w jego mury relikwie świętego Iwana. Wielu carów nadawało klasztorowi coraz to większe przywileje i całkiem sporawe majątki ziemskie. W 1833 roku klasztor doszczętnie spłonął. W odbudowie trwającej od 1834 roku do 1837 uczestniczył cały naród wysyłając datki oraz pieniądze. Sam sułtan wyraził zgodę na odbudowę monastyru ale pod warunkiem że jego mury nie przekroczą wysokości trzech kondygnacji. Nie przeszkodziło to upartym i niepokornym mnichom oraz budowniczym stworzyć największej na Półwyspie Bałkańskim świątyni prawosławnej. Czworokątna budowla zajmująca powierzchnię 8800m2 z wewnętrznym dziedzińcem o powierzchni 3600 m2 posiada ponad 300 cel mieszkalnych i pokoi. Wśród olśniewających kolumn białego koloru biegną na czterech poziomach niezwykłe drewniane galerie. Dziedziniec nosi cechy architektury włoskiego renesansu. Klasztor posiada wspaniałą ikonografię stanowiącą styl bułgarskiego odrodzenia narodowego.
Innym niezwykłym monastyrem bułgarskiej tradycji religijnej jest Monastyr Czerepiszki. Klasztor został ufundowany przez ostatniego władcę Drugiego Cesarstwa Bułgarskiego Iwana Sziszmana w 1390 roku. Położony w pobliżu wioski Czerpiesz. W czasie najazdu Tureckiego Iwan Sziszmin ukrył się w pobliskiej jaskini i tam podobno pozostawił ceny skarb. W klasztorze mnisi zajmowali się przepisywanie starych ksiąg, które zdobili pięknymi miniaturami. Jednym z najcenniejszych zabytków tego kompleksu klasztornego jest właśnie jedna z takich ksiąg o nazwie „Czerpiszko Ewangelie”. Księga jest w pięknej złotej oprawie wykonanej przez Nikołe i Pawła.
Cennym skarbem jest również wspaniała ręcznie tkania płasztenica, pod którą w czasie procesji wielkanocnej przechodzą wierni zgromadzeni w cerkwi klasztornej. Freski i ikony zdobiące ściany klasztoru pochodzą z różnych okresów od XVI do XIX wieku. Zespół klasztorny składa się z cerkwi, paraklisu i cerkwi grobowej, są też domy zakonników. Jeden z takich domów został ofiarowany przez Turka w podzięce za uratowanie życia córki.